Gabrysi
Chuda kotka ziewa przeciągle
jak w haiku Bashō.
Ciepłe popołudniowe figle.
Zapachy ziołowe – jak ona – się łaszą.
Przed ukochanym wiejskim domem
mała wnuczka śpi bezpieczna na trawie
pod chmur ogromem.
Ten obraz w jasno błękitnej oprawie,
w odcieniu, dla którego nazwy nie mamy…
Świerszcz zaświerszczył nagle.
Jestem świadomy, że jestem tego świadomy,
zwierciadło odbija się w zwierciadle.
Chuda kotka przeciągle ziewa
jak w haiku Bashō
i każda minuta cierpliwa
a błękit – oddycha ciszą.
2022/2026
